Πέμπτη, 4 Ιανουαρίου 2018

37 χρόνια από τη δολοφονία του κομμουνιστή Δημήτρη Κουφάκη από τους έλληνες ρεβιζιονιστές στην Τσεχοσλοβακία

Ένα από τα πολλά παντοειδεί εγκλήματα που διέπραξαν τα ελληνόφωνα όργανα των χρουστσωφικών ρεβιζιονιστών σε βάρος των ελλήνων κομμουνιστών προσφύγων για να τους τρομοκρατήσουν και να τους υποτάξουν στον χρουστσωφικό ρεβιζιονισμό ήταν και η δολοφονία του συντρόφου Δημήτρη Κουφάκη στις 26 Οχτώβρη 1958 στο Μπερόν της Τσεχοσλοβακίας που διεπράχθηκε από ομάδα τραμπούκων με μαχαίρι και μάλιστα στο σπίτι του την μέρα της γιορτής του. Ο δράστης δολοφόνος Χατζημιχαηλίδης Γιάννης ήταν παλιός χωροφύλακας. Ο σύντροφος άφησε πίσω του τρία ανήλικα παιδιά.

Ακολουθεί η αφήγηση του γιού του:

Στις 26.10.1958 ο πατέρας μου Δημήτρης Κουφάκης γιόρταζε. Το απόγευμα και το βράδυ ερχόνταν επισκέψεις για να του ευχηθούν στη γιορτή του.
Κατά τις 9.μ.μ. κάποιος πέρασε στο διάδρομο της πολυκατοικίας και γύρισε το γενικό διακόπτη και για μιας μείναμε χωρίς φώτα. Αφού βρήκαμε τη βλάβη (ας το πούμε έτσι) γυρίσαμε το διακόπτη και είχαμε πάλι φώς.
Μετά από 20 λεπτά επαναλαμβάνεται το ίδιο και ο μπαμπάς μου βγήκε έξω και είδε 3-4 άτομα. Τους είπε γιατί βρέ παιδιά κάνετε αυτή τη δουλειά? Αν θέλετε ελάτε μέσα να σας κεράσω.  Ακόμα δεν τελείωσε την τελευταία του λέξη δέχθηκε από πίσω μια μαχαίρια στο λαιμό. Οι αίτιοι αμέσως εξαφανίστηκαν αλλά τους γνωρίσαμε. Αμέσως φωνάξαμε των πρώτων βοηθειών που τον πήγε στο νοσοκομείο, αλλά παρόλες τις προσπάθειες που κατέλαβαν οι γιατροί, στις 28.10 δηλαδή μετά από δύο μέρες πέθανε και στις 30.10.1958 έγινε η κηδεία του. Η δική απ' ότι θυμάμαι έγινε κεκλεισμένων των θυρών.

21.10.1995

Φωνή της Αλήθειας, αρ.φυλ. 47, 15-30/11/1995, σελ. 2

Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2018

Απόστολος Ε. Τρίγκας (1918-1995)

Στις 7 Ιούλη έπαψε να χτυπά η καρδιά του επαναστάτη κομμουνιστή, πιστού και αφοσιωμένου ως το τέλος στα ιδανικά του κομμουνισμού, την υπόθεση της εργατικής τάξης και στην επαναστατική θεωρία των Μάρξ-Ένγκελς-Λένιν-Στάλιν σύντροφου Αποστόλη Τρίγκα.
Ο Αποστόλης Ε. Τρίγκας γεννήθηκε στο χωριό Ζηλευτή (Ζούλιανη)- Τρικάλων. Φοίτησε στο Γυμνάσιο του Μουζακιού και πήρε μέρος στον ελληνο-ιταλικό πόλεμο πολεμώντας τους Ιταλούς φασίστες επιδρομείς που ήθελαν να σκλαβώσουν την πατρίδα μας.
Στην κατοχή αγωνίστηκε εναντίων των γερμανο-ιταλών φασιστών κατακτητών, πολεμώντας τους από τις γραμμές του ΕΛΑΣ. Το 1943 έγινε μέλος του ΚΚΕ.
Μετά τις προδοτικές συμφωνίες Λιβάνου-Γκαζέρτας-Βάρκιζας ο σύντροφος Αποστόλης δεν παρέδωσε ποτέ το όπλο του και παρέμεινε σε ένοπλες ανταρτο-ομάδες ως τη συγκρότηση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ). Τρία ολόκληρα χρόνια πολέμησε τους αγγλο-αμερικάνους ιμπεριαλιστές και τους ντόπιους μοναρχοφασίστες από τις γραμμές του ηρωικού και ένδοξου ΔΣΕ, καθοδηγούμενου απ' το ΚΚΕ με επικεφαλής τον σ. Νίκο Ζαχαριάδη, φθάνοντας ως το βαθμό του Ταγματάρχη του ΔΣΕ.
Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ έζησε υποχρεωτικά ως πολιτικός πρόσφυγας στο Κρνόφ της Τσεχοσλοβακίας δουλεύοντας ως δάσκαλος με επιτυχία στο έργο του.
Δοσμένος ολοκληρωτικά στην υπόθεση του κομμουνισμού, ανήκει στη μεγάλη στρατιά των χιλιάδων σταλινικών-ζαχαριαδικών που με επικεφαλής τον Νίκο Ζαχαριάδη απόκρουσαν την ωμή επέμβαση της προδοτικής χρουστσωφικής κλίκας στο ΚΚΕ, απέρριψαν-καταπολέμησαν τη ρεβιζιονιστική γραμμή του 20ου συνεδρίου και της παρασυναγωγής της "6ης Ολομέλειας" και υπεράσπισαν μαχητικά το μαρξισμό-λενινισμό στο πρόσωπο του Ιωσήφ Στάλιν.
Γί αυτή του την επαναστατική στάση κυνηγήθηκε από την προδοτική ομάδα των Κολιγιάννη-Παρτσαλίδη και για ολόκληρες δεκαετίες μετά το '56 υπέστη παντοειδείς διώξεις. Διώχθηκε από δάσκαλος, κλείστηκε ένα χρόνο φυλακή και υποχρεώθηκε να δουλέψει στις οικοδομές, κλπ, κλπ.
Τίποτα απ' όλα αυτά δεν στάθηκε ικανό να κάμψει την επαναστατική ζωή και δράση του προς όφελος της εργατικής τάξης, της υπόθεσης της προλεταριακής επανάστασης, και του σοσιαλισμού-κομμουνισμού.

Φωνή της Αλήθειας, αρ.φυλ. 39, 1-31/7/1995, σελ. 2

Τρίτη, 2 Ιανουαρίου 2018

Θάνατος Αγωνιστή: Θανάσης Κουρούπης (1924 - 16.6.94)

Στις 13 Ιούνη 1994 πέθανε σε ηλικία 70 χρονών ο κομμουνιστής Θανάσης Κουρούπης και η κηδεία του έγινε στο νεκροταφείο του "Κόκκινου Μύλου".

Ο Θανάσης Κουρούπης γεννήθηκε το 1924 στη Δεσκάτη Γρεβενών από φτωχή αγροτική οικογένεια.
Στην περίοδο της Εθνικής Αντίστασης πολέμησε τους φασίστες κατακτητές από τις γραμμές του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και όλη η οικογένεια του πήρε μέρος στους αγώνες του λαού μας. Στον τρίχρονο ένοπλο αγώνα 1946-49 πολέμησε από τις γραμμές του ενδόξου και ηρωικού Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), κάτω από την καθοδήγηση του ΚΚΕ, τους ντόπιους μοναρχοφασίστες υποτακτικούς των αγγλο-αμερικάνων ιμπεριαλιστών με το βαθμό του υπολοχαγού και τραυματίστηκε αρκετές φορές.
Μετά την υποχώρηση του ΔΣΕ πήγε στην Τασκένδη της Σοβιετικής Ένωσης, όπου έζησε ως το Νοέμβρη του 1977 που επέστρεψε στην πατρίδα.
Με την ανοιχτή επέμβαση των Χρουστσωφικών ρεβιζιονιστών στο ΚΚΕ το Σεπτέμβρη του '55 και Μάρτη του '56 αντιτάχθηκε στο Χρουστσωφικό ρεβιζιονισμό και υπεράσπισε, όπως και η τεράστια πλειοψηφία των ελλήνων κομμουνιστών, την επαναστατική γραμμή του ΚΚΕ, με επικεφαλής το Νίκο Ζαχαριάδη, πράγμα που του στοίχισε διώξεις από πλευράς των ρεβιζιονιστών.
Ως την τελευταία στιγμή της ζωής του έμεινε πιστός στην επαναστατική κοσμοθεωρία των Μάρξ-Ένγκελς-Λένιν-Στάλιν και αντίπαλος του Χρουστσωφικού ρεβιζιονισμού και πιστός στο ΚΚΕ (1918-55).
Φωνή της Αλήθειας, αρ.φυλ. 18, 15-31/7/1994, σελ. 3

Δευτέρα, 1 Ιανουαρίου 2018

Θάνατος Αγωνιστή: Δημήτρης Κοντωρός (Έκτορας)

Στις 17 Φλεβάρη 1994 πέθανε στην Αθήνα στα 80 χρόνια του ο αγωνιστής ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΝΤΩΡΟΣ (ΕΚΤΟΡΑΣ).
Γεννήθηκε στο χωριό Δερβίζιανα Ιωαννίνων, όπου τελείωσε το δημοτικό σχολείο. Συνέχισε στο Γυμνάσιο, το οποίο και τελείωσε.
Λοχίας-ομαδάρχης πολυβόλων στο αιματοβαμμένο ύψωμα ΓΡΑΜΠΑΛΛΑ Καλπακίου και σε άλλα υψώματα των Αλβανικών βουνών έφραξε το δρόμο στους φασίστες Ιταλούς εισβολείς.
Πρωτοπόρος στο ΕΑΜ πιάστηκε από τους Γερμανούς και μετά από την δραπέτευσή του από τις φυλακές πολέμησε τους κατακτητές στα Τζουμέρκα και Αγραφα. Μετά από την αποφοίτησή του από την σχολή αξιωματικών του ΕΛΑΣ ανθυπολοχαγός διμοιρίτης του 3 / 40 συντάγματος του ΕΛΑΣ.
Μετά τη Βάρκιζα, διωκόμενος, εκπατρίστηκε αναγκαστικά στις βόρειες γειτονικές χώρες. Απ' τον Σεπτέμβρη του 1946 κατατάσσεται στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Διετέλεσε διαδοχικά διοικητής λόχου και τάγματος στις Α', Β', Γ', και Δ' σειρές της Σχολής Αξιωματικών του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣΕ. Από το Φθινόπωρο του 1946 αγωνίστηκε για την Εθνική Ανεξαρτησία, την Ειρήνη, τη Δημοκρατία, τη Λαϊκή Δημοκρατία, και το σοσιαλισμό σαν εκπαιδευτής στη Σχολή Αξιωματικών και διοικητής τμημάτων του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.
Εκπατρίσθηκε αναγκαστικά τον Οκτώβρη του 1949 στην Τασκένδη της Σοβιετικής Ένωσης. Μετά τον επαναπατρισμό του συνέχισε τον αγώνα για την πραγματοποίηση των σκοπών που αγωνίσθηκε το 1940-49. Διακρίνονταν για την σεμνότητα, ευθύτητα, συνέπεια, αγωνιστικότητα, διορατικότητα, αισιοδοξία, πολιτική σταθερότητα, το θάρρος στην έκφραση της γνώμης του.
Στην κηδεία που έγινε στο νεκροταφείο του Ζωγράφου παραβρέθηκαν παρά πολλοί συναγωνιστές και συμπολεμιστές απ' την Εθνική Αντίσταση και τον ΔΣΕ, πρώην πολιτικοί πρόσφυγες απ' την Τασκένδη, φίλοι και συμπατριώτες του.

Φωνή της Αλήθειας, αρ.φυλ. 14-15, 1-31/5/1994, σελ. 2

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ 5η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ - η τελευταία Ολομέλεια του ενωμένου ΚΚΕ 1918—1955

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ 5η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ

η τελευταία Ολομέλεια του ενωμένου ΚΚΕ 1918—1955

Γιάννη Β. Καραστάθη

Στις 28 και 29 Δεκέμβρη 1955 συνήλθε η 5η Ολομέλεια τον κόμματος που ασχολήθηκε με τα παρακάτω ζητήματα:
1) Η κατάσταση στην Ελλάδα: Εισηγητής ο σ. Ν. Ζαχαριάδης.
Αναφέρω σχεδόν ολόκληρη την πολιτική απόφαση με τον τίτλο:

"ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ"
Η 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ διαπιστώνει παραπέρα όξυνση στη βαθιά εθνική κρίση που δημιούργησε στην Ελλάδα η αμερικανοκρατία κι αυτοί που την εξυπηρετούν. Όλο και δυναμώνει η αντίθεση και η πάλη ανάμεσα στα δυο στρατόπεδα που συγκρούονται στον πολιτικό στίβο της χώρας μας.
Το στρατόπεδο της δημοκρατίας και ανεξαρτησίας παλαίβει για μια πατριωτική δημοκρατική αλλαγή στην εσωτερική πορεία και στην εξωτερική πολιτική της χώρας.
Αλλαγή στην Ελληνική πολιτική σήμερα σημαίνει πρώτα απ' όλα και κυρίως οικονομική ανακούφιση του λαού. Στερέωση της δημοκρατικής τάξης και νομιμότητας. Αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας, εξωτερική πολιτική συνύπαρξης και ίσης φιλίας, ισοτιμίας και αλληλοσεβασμού και συλλογική ασφάλεια στα Βαλκάνια και στην Ευρώπη. Ειρήνη σ' όλον τον κόσμο.
Η 5η Ολομέλεια διαπιστώνει, ότι το κύριο γνώρισμα στη σημερινή εθνική κρίση είναι ότι μπήκαν σε κίνηση τα εκατομμύρια του λαού. Και τα εκατομμύρια αυτά όχι μόνο θέλουν, μα όλο και σε περισσότερο βαθμό ενώνονται και αγωνίζονται για την αλλαγή. Η αγωνιστική αυτή θέληση του λαού βρίσκει την έκφρασή της και προς τα πάνω. Σ' όλη την Ελλάδα έχουμε και απ' τα πάνω ένα πλατύ κίνημα ένωσης και πάλης για την αλλαγή.
Η Ολομέλεια διαπιστώνει, ότι σήμερα όλο το πολιτικό πρόβλημα στην Ελλάδα συγκεντρώνεται σε τούτο δω: στο να πλαταίνει αδιάκοπα οργανωτικά και αγωνιστικά η πατριωτική ενότητα στο λαό και στο στρατό. Στο να δυναμώνει η συγκέντρωση από τα πάνω της πατριωτικής δημοκρατικής κίνησης και πάλης όλων των κομμάτων, παρατάξεων και κοινωνικών παραγόντων που θέλουν τη δημοκρατική αλλαγή στην Ελλάδα. Το πρόβλημα αυτό στέκει σήμερα στην ημερήσια διάταξη της πολιτικής ζωής και πάλης και μπορεί να πραγματοποιηθεί, γιατί ο λαός τη θέλει και η διεθνής κατάσταση την ευνοεί τώρα περισσότερο, μια που οι δυνάμεις της δημοκρατίας και της ειρήνης καταχτούν σταθερά σ' όλο τον κόσμο έδαφος παρά τη συστηματική αντίπραξη των ιμπεριαλιστών.
Όλο το πρόβλημα είναι να έχουμε κάθε φορά ενότητα δημοκρατικής θέλησης, εκδήλωσης, πάλης απ' τα κάτω και απ τα πάνω, οπότε θάχουμε και σταθερή πρόοδο προς την αλλαγή. Κάθε προσπάθεια να παρεμποδιστεί η πραγματοποίηση της δημοκρατικής συνεργασίας, όπως η τωρινή από τους Σ. Βενιζέλο - Γ. Παπανδρέου και η παραμικρή και απ' όποια μεριά κι αν προέρχεται, που δεν συμβάλλει στην πραγματοποίηση της αλλαγής πρέπει να καταπολεμηθεί.
Η δημοκρατική αλλαγή στην Ελλάδα μπορεί να πραγματοποιηθεί τόσο πιο σύντομα όσο πιο θαρραλέα θα φουντώνει και παραπέρα το πλατύ οργανωμένο λαϊκό κίνημα όσο πιο θαρραλέα οι μάζες απ' τα κάτω και η δημοκρατική ηγεσία της χώρας απ' τα πάνω συντονισμένα, ενιαία και δραστήρια αγωνιστικά θα βάζουν καθαρά πολιτικά το ζήτημα της αλλαγής και θα παλεύουν για την πραγματοποίησή της κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά.
Αν ο λαός ενωθεί, οργανωθεί και παλέψει και η δημοκρατική ηγεσία του τόπου σταθεί στο ύφος της ο λαϊκός αγώνας θα οδηγήσει στη δημοκρατική αλλαγή.
Η 5η Ολομέλεια διαπιστώνει, ότι για να γίνουν εκλογές στην Ελλάδα και για να εκφράσουν οι εκλογές αυτές το δημοκρατικό φρόνημα της πλειοψηφίας του λαού χρειάζεται η πιο πλατιά ενότητα πάλης των μαζών απ' τα κάτω και η πιο πλατιά δημοκρατική συνεργασία απ' τα πάνω. Μόνο έτσι μπορεί να επιβληθεί και η αναλογική και μια υπηρεσιακή εκλογική κυβέρνηση. Μόνο έτσι θα μπει φραγμός και στις δικτατορικές στρατοκρατικές επιδιώξεις του ΙΔΕΑ (των "ΜΑΒΗ", "Χρυσή Αυγή", κ.α. σήμερα, σημείωση Γ.Κ.) και των ομοίων τους, που τις εμπνέει και τις ενθαρρύνει η αμερικανοκρατία.
Η 5η Ολομέλεια διαπιστώνει, ότι μια κοινή δήλωση όλων των κομμάτων και οργανώσεων της χώρας ότι καταδικάζουν τις επιδιώξεις αυτές και καλούν όλο το λαό σε επαγρύπνηση και ότι σε κάθε προσπάθεια πραξικοπήματος θα απαντήσουν καλώντας λαό, στρατό και αξιωματικούς να το ανατρέψουν, κατεβαίνοντας στους δρόμους, θα είχε σοβαρή σήμερα πολιτική σημασία και επίδραση στην προσπάθεια για να εξασφαλιστεί δημοκρατική πορεία στη χώρα.
Η 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ, έχοντας υπόψη της το τελευταίο ξέσπασμα αντικομμουνιστικής υστερίας, διαπιστώνει ότι αποκλειστικός σκοπός της εκστρατείας αυτής είναι να εκφοβίσει κόμματα και παράγοντες για να μη πραγματοποιηθεί η δημοκρατική πατριωτική συνεργασία και τονίζει ότι καμιά συκοφαντία, καμιά προβοκάτσια της Ασφάλειας και των αμερικάνων δε θα μπορέσει να σταματήσει την ανάπτυξη του μαζικού λαϊκού κινήματος. Και καμιά προβοκάτσια δε μπορεί να δόσει τη δυνατότητα στους εχθρούς του λαού να πετύχουν τον πολιτικό σκοπό τους: να ματαιώσουν την πατριωτική δημοκρατική συνεργασία και πάλη.
Η 5η Ολομέλεια καλεί όλους τους κομμουνιστές και τους οπαδούς του κόμματος να συγκεντρωνόσουν ακόμα πιο πολύ όλες τις δυνάμεις τους στην οργάνωση, κινητοποίηση και καθοδήγηση του λαού, στη θαρραλέα ανάπτυξη και το πλάτεμα της δημοκρατικής ενότητας στην πάλη για την αλλαγή. Οι κομμουνιστές και οι οπαδοί του ΚΚΕ, πραγματοποιώντας τη γραμμή αυτή του κόμματος δεν πρέπει να ξεχνούν ποτέ ότι όσο πιο γερές και μαζικές είναι οι οργανώσεις του ΚΚΕ τόσο πιο γόνιμα θάναι τα αποτελέσματα της δουλιάς των μελών και οπαδών του κόμματος, τόσο πιο ρωμαλέα και ακατανίκητα θα ανδρώνει και θα πλαταίνει η δημοκρατική πατριωτική ενότητα για την αλλαγή, τόσο πιο σύντομα θα πραγματοποιηθεί.
2) Έκθεση δράσης των κομματικών οργανώσεων στην Ελλάδα.
Εισηγητής ο σ. Μιλτιάδης Πορφυρογένης.
Η 7η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ 14—18 του Μάη 1950 στο κεφάλαιο Β "Κομματικά Προβλήματα", πήρε τις εξής αποφάσεις:
α) Να προχωρήσουμε στην αναδιοργάνωση των κομματικών οργανώσεων.
Στην αναδιοργάνωση όλης της κομματικής δουλιάς στην Ελλάδα.
β) Προετοιμασία σειράς ανωτάτων και ανωτέρων στελεχών για παράνομη δουλιά στην Ελλάδα.
......................................
ε) Στη δημιουργία ενός πραγματικά δημοκρατικού Συνασπισμού (την ΕΔΑ) με κύρια συνθήματα: ψωμί, δουλιά, δημοκρατικές ελευθερίες, γενική αμνηστία, λαϊκή συμφιλίωση.
Για το σκοπό αυτό στάλθηκαν στην Ελλάδα πάνω από 100 δοκιμασμένα στελέχη του κόμματος και του Δημοκρατικού Στρατού, όπως οι σύντροφοι Ν. Μπελογιάννης, Γ. Ερυθριάδης, Γ. Βοντίτσιος, Ν. Πορφυρογέννης, Ν. Ακριτίδης και τοπικά στελέχη όπως οι σ. Στ. Αναστασιάδης, Β. Μαρκεζίνης, Γ. Σπανός, Στ. Κανελλόπουλος κ.α. ορισμένοι απ' αυτούς εκτελέστηκαν ή πέθαναν στις φυλακές. Οι σ. Γούσιας, Ακριτίδης, Πορφυρογένης κ.α. που εφάρμοσαν απαρέγκλιτα τους συνωμοτικούς κανόνες απέφυγαν τη σύλληψη.
Όλοι τους συνέβαλαν στην πραγματοποίηση της γραμμής του Κόμματος, στην προώθηση της παράνομης και νόμιμης κομματικής δουλιάς, τη δημιουργία της ΕΔΑ και της δημοκρατικής ένωσης, που στις βουλευτικές εκλογές το 1956 και το 1958, που κρατούσε η μαγιά... της πολιτικής του ενωμένου ΚΚΕ, είχαμε εκείνο το λαμπρό εκλογικό αποτέλεσμα με τους 79 βουλευτές.
Τελείως αντίθετο, αρνητικό παράδειγμα στελέχους - λούφας - μη εκπλήρωσης παράνομης κομματικής αποστολής στην Ελλάδα αποτελεί ο Κ. Κοληγιάννης, ο οποίος λούφαξε, δείλιασε, προκαλώντας ζημιά στην ανασυγκρότηση των κομματικών οργανώσεων και ζήτησε ανάκλιση στην έδρα της ΚΕ πριν την Ολομέλεια. Ο Κοληγιάννης ευθύνεται επίσης για τη σύλληψη του Μ. Γλέζου.
Ο τότε διευθυντής Ασφάλειας Αθηνών σε συνέντευξη τύπου που έδωσε είπε: "Εμείς γνωρίζαμε ακόμα και το χρώμα από το λουράκι του ωρολογιού του Κοληγιάννη". Και σε ερώτηση του δημοσιογράφου: "Γιατί τότε συλλάβατε τον Μ. Γλέζο και όχι τον Κοληγιάννη;" Και ο διευθυντής απάντησε! "κακώς ή καλώς δεν τον συλλάβαμε!".
Στον Κοληγιάννη έγινε αυστηρότατη κριτική απ' όλα τα μέλη της ΚΕ και ιδιαίτερα από το σ. Μιλτιάδη Πορφυρογένη. Ο Κοληγιάννης καθαιρέθηκε από την ΚΕ και τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Με απόφαση της Ολομέλειας, ο Κοληγιάννης θα έρχονταν στην Τασκένδη να λογοδοτήσει στην ΚΟΤ όπου και ανήκε οργανωτικά.
Η λούφα και η αδράνεια του Κοληγιάννη στην παρανομία, η μη σύλληψή του όταν συνέλαβαν το Μ. Γλέζο και η επιμονή του να επιστρέψει στην έδρα της ΚΕ, όπως σύντομα αποδείχτηκε, δεν ήταν τυχαίες συμπτώσεις, αλλά σχεδιασμένη ενέργεια του Χρουστσιόφ, της Σοβιετικής Πρεσβείας και τοπικών παραγόντων, για να βρεθεί στη Ρουμανία, όταν θα ξεσπούσε το πραξικόπημα στη "6η Ολομέλεια" και η ανατροπή του Ν. Ζαχαριάδη, για να αναλάβει την ηγεσία του ΚΚΕ. Έτσι ο Κοληγιάννης, καθαιρεμένος από την ΚΕ και υποψήφιος για διαγραφή από το Κόμμα για δειλία και λιποταξία από κομματική αποστολή, στην "6η Ολομέλεια" το 1956 αποκαταστάθηκε και διορίστηκε από τον υπογραμματέα Κουουσίνεν, Γ.Γ. του ΚΚΕ. Και όταν οι σοβιετικοί... δεν τον χρειάζονταν άλλο, τον πέταξαν σαν άδιο κάλυκα, αντικασταταίνοντάς τον, με τον ίδιο "λενινιστικό" τρόπο από τον X. Φλωράκη, τον γνωστό για τις τόσες επιτυχίες του... τόσο στο ΔΣΕ όσο και στην παρανομία, μα και στις νόμιμες συνθήκες λειτουργίας του Κόμματος, με βασικότερη εκείνη των ομαδική δήλωση υποταγής του ΚΚΕ στο Καραμανλικό καθεστώς με τον απαράδεκτο για κομμουνιστές Νόμο 59/1974. (Διάβασε και τη δήλωση του X. Φλωράκη προς τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, από 2.10.1974). Θέλω εδώ να προσθέσω λίγα λόγια για το σ. Μ. Πορφυρογένη, τη μεγάλη αυτή, μετά το Ζαχαριάδη προσωπικότητα, που μαζί με άλλους άξιους κομμουνιστές - στελέχη, όπως το σ. Πέτρο Κόκαλη, κ.ά. με τη δράση και το κύρος τους, τίμησαν και ανέβασαν το κύρος τον ΚΚΕ 1918-1955.
Ο Μιλτιάδης Πορφυρογένης είναι ο μόνος από τα μέλη τον Π.Γ. και ο Γ. Ηλιάδης από την ΚΕ τον ΚΚΕ, που δεν υπέκυψαν στις πιέσεις τον εγκληματία Κουουσίνεν, να καταδικάσουν γραπτά το "ανώμαλο καθεστώς" του Ζαχαριάδη στο ΚΚΕ, τον ίδιο τον Ζαχαριάδη και κατ' επέκταση το Στάλιν. Κι' αυτή του την ανυπακοή σ. Πορφυρογένης την πλήρωσε με τη ζωή του. Οι "λενινιστές με ανθρώπινο πρόσωπο" τον δολοφόνησαν στην Πράγα, στερώντας το κίνημά μας ένα από τα πιο αστραφτερά διαμάντια του, τον σ. Μ. Πορφυρογένη, που αν τον είχε κερδίσει η αστική τάξη, μας έλεγε ο Ν. Ζαχαριάδης, θα τον είχε κάνει δέκα φορές πρωθυπουργό.

“Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ”, αρ. φυλ. 49 1 - 15 Γενάρη 1996, σελ. 4

***

4. Απόφαση για τον Κολιγιάννη

Ο Κ. Κολιγιάννης ύστερα από τη γενική αποτυχία του στην αποστολή του στην Ελλάδα, όπου γκρέμισε όλα όσα το κόμμα έχτισε εκεί στον παράνομό του μηχανισμό και όπου εγκατέλειψε σε υπεύθυνες στιγμές και τον τομέα της νόμιμης δουλιάς δε δέχτηκε την αυστηρή κριτική από μέρους της υπεύθυνης για τη δουλιά στην Ελλάδα κομματικής καθοδήγησης. Όταν τότε του έγινε η προειδοποίηση γα τον αντικομματικό κατήφορο που παίρνει με την τέτοια απόρριψη της αυστηρής μα συντροφικής κομματικής κριτικής, ο Κολιγιάννης δήλωσε κατηγορηματικά ότι ποτέ δε θα σταθεί ενάντια στο κόμμα και την καθοδήγησή του. Τα γεγονότα απόδειξαν ότι επρόκειτο για μια ύπουλη, διπλοπρόσωπη δήλωση. Δεν πέρασαν πολλοί μήνες και ο Κολιγιάννης αποκάλυψε τις πραγματικές αντικομματικές προθέσεις του. Όταν έμαθε απ' τον Χείμαρο για την κατάσταση στην ΚΟΤ του ΚΚΕ ανάπτυξε συστηματική φραξιονιστική δουλιά, συνδέθηκε στα κρυφά και χωρίς να ξέρει η καθοδήγηση του κόμματος με το φραξιονιστή, ύποπτο και υπόλογο μπροστά στο κόμμα για χαφιεδισμό και προδοσία Χείμαρο, τάχθηκε ανεπιφύλακτα με το μέρος της αντικομματικής φράξιας Χειμάρου-Γιαννακόπουλου-Υψηλάντη και Σίας και έγινε ουσιαστικά ηγέτης της.
Δίπλα σε μια πρωτόφαντη λυσσαλέα, συκοφαντική και δίχως αρχές επίθεση ενάντια στην ΚΕ του ΚΚΕ αποδέχτηκε και υποστηρίζει όλη την πολιτική πλατφόρμα της αντικομματικής φράξιας για καταδίκη και αναθεώρηση της γραμμής του ΚΚΕ, από το 7ο Συνέδριο του ΚΚΕ μέχρι σήμερα, για αλλαγή της ΚΕ του ΚΚΕ. Ο Κολιγιάννης δικαιώνει σήμερα τους καταδικασμένους απ' το κόμμα οπορτουνιστές, συνθηκολόγους και εχθρούς του κόμματος Παρτσαλίδη-Βαφειάδη-Καραγιώργη.
Η 5η Ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ του ΚΚΕ αποκαλύπτει ότι η αντικομματική κατρακύλα του Κ. Κολιγιάννη και η προσχώρησή του στην αντικομματική φράξια γίνεται για να καλύψει και να αποφύγει τις ευθύνες του για την κατάσταση που δημιούργησε στην οργάνωσή μας στην Ελλάδα και που γι' αυτήν παραμένει υπόλογος μπροστά στο κόμμα.
Η Ολομέλεια ξεχωριστά σημειώνει και καταδικάζει τη σοβιετοκαπηλεία που εκδήλωσε ο Κολιγιάννης στην Ολομέλεια αποκαλώντας ολόκληρη την ΚΕ του ΚΚΕ αντισοβιετική, θέλοντας έτσι να συκοφαντήσει το ΚΚΕ στο ΚΚ της ΣΕ και να το αντιπαραθέσει σ' αυτό.
Η Ολομέλεια στιγματίζει την ανίερη σπεκουλάτσια που έκανε ο Κολιγιάννης στην Ολομέλεια, όπου ισχυρίστηκε για τους ίδιους δικούς του αντί σοβιετικούς και αντικομματικούς σκοπούς ότι η απόφαση της ΚΕ του ΚΚΣΕ για την ΚΟΤ δε δόθηκε έγκαιρα στην Ολομέλεια και δε μελετήθηκε ούτε εκτιμήθηκε όπως έπρεπε απ' την Ολομέλεια.
Η Ολομέλεια εγκρίνει την απόφαση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για τον αποκλεισμό του Κ Κολιγιάννη απ' το ΠΓ όπου εφάρμοζε τακτική συστηματικής φραξιονιστικής κωλυσιεργίας μέχρι την 5η Ολομέλεια. Στιγματίζει τον Κ. Κολιγιάννη σαν φραξιονιστή, οπορτουνιστή και λιποτάκτη του ΚΚΕ που στη λυσσασμένη επίθεσή του κατά του ΚΚΕ και της ΚΕ του ΚΚΕ ευθυγραμμίστηκε πέρα για πέρα με τον ταξικό εχθρό και μόνο αυτόν εξυπηρετεί.
Η Ολομέλεια αποφασίζει να συνεχιστεί η εξέταση της υπόθεσης Κ. Κολιγιάννη, της δουλιάς του στην Ελλάδα και της αντικομματικής, φραξιονιστικής δράσης του. Επειδή ο Κ. Κολιγιάννης κατηγόρησε μια σειρά μέλη της ΚΕ και ΚΕΕ με τις πιο βαριές κατηγορίες για προδοσία και χαφιεδισμό η Ολομέλεια αποφασίζει να υποχρεώσει τον Κ. Κολιγιάννη να αποδείξει τις κατηγορίες του, αλλιώς θα υποστεί όλες τις κομματικές συνέπειες που αρμόζουν σε συκοφάντη.
Η Ολομέλεια αποκλείει τον Κ. Κολιγιάννη απ' τη δουλιά της ΚΕ του ΚΚΕ και αποφασίζει να φέρει το ζήτημά του στο ερχόμενο αντιπροσωπευτικό σώμα του ΚΚΕ.



5. Οι σχέσεις ΚΚΕ με την ΕΚ Γιουγκοσλαβίας

Το 1955 ο Ν. Χρουστσιώφ έκανε μερικά ταξίδια στη Γιουγκοσλαβία, για την εξομάλυνση των σχέσεων των δυο χωρών και του ΚΚΣΕ με την ΕΚΓ, που είχανε διακοπεί το 1948-1949. Στο πρώτο ταξίδι, στο θέρετρο του Τίτο Μπριόνι, ο Χρουστσιώφ, σταυροφιλώντας τον Τίτο του είπε: "Αδελφέ μου I. Μπ. Τίτο, εσύ έχεις δίκαιο και άδικο εμείς. Δηλαδή όχι εγώ, άλλα το ψόφιο άλογο... ο Στάλιν".
Ο Ν. Ζαχαριάδης, η ηγεσία του ΚΚΕ και του ΔΣΕ, όλοι εμείς γνωρίζαμε πολύ καλά τι σημαίνει Τίτο και επαναδιαπραγμάτευση μαζί του.Γιατί είναι τετραγωνικά αποδειγμένο, ότι τορπίλισε τον αγώνα του ΔΣΕ, μας χτύπησε πισώπλατα το 1948, έχουμε θύματα και τραυματίες από τιτοϊκές σφαίρες. Ο σ. Κυρκιακίδης έχει ακόμα στην ωμοπλάτη του μια τέτοια σφαίρα. Το 1949 έκλεισε τα σύνορα για το ΔΣΕ και τα άνοιξε για τον κυβερνητικό στρατό. Η μεγάλη προδοσία του Τίτο, είναι μια από τις κύριες αιτίες της ήττας του ΔΣΕ.
Όμως, επειδή το ΚΚΕ δεν είναι κόμμα δογματικό, η Ολομέλεια εξέλεξε μια επιτροπή με επικεφαλής τον Β. Μπαρτζιώτα να πάει στο Βελιγράδι να βολιδοσκοπήσει τις δυνατότητες προσέγγισης, στον πολιτικό τομέα των δυο κομμάτων.
Ο σύντροφος Ν. Ζαχαριάδης που δεν ήταν ρεβανσιστής, δογματικός αλλά καινοτόμος και δημιουργικός μαρξιστής, διεθνιστής είχε προτείνει ακόμα από το 1951-52, ότι μπορούσε η Ελλάδα και οι χώρες των Βαλκανίων, στον τομέα των διακρατικών σχέσεων, να εφαρμόσουν εξωτερική πολιτική ενεργούς ουδετερότητας. Μια ρεαλιστική πρόταση, που παρόλο που δεν αντικρούστηκε, δεν εγκρίθηκε από την ηγεσία του ΚΚΣΕ.
Στις νέες όμως συνθήκες του 1955 μπορούμε να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας με τις Βαλκανικές χώρες με παράδειγμα τις Γιουγκοσλαβο-Αιγυπτιακές σχέσεις, εφαρμόζοντας την πρόταση Ζαχαριάδη, δηλαδή μια εξωτερική πολιτική που να ανταποκρίνεται στα εθνικά συμφέροντα των Βαλκανικών λαών και όχι, που θα συμβάλλει στην εδραίωση της ειρήνης στη Μεσόγειο.
Πα το σκοπό αυτό το ΚΚ προτίθεται να στείλει αντιπροσωπεία στο Βελιγράδι για να διερευνήσει τις δυνατότητες προσέγγισης απόψεων των δυο κομμάτων στα πιο πάνω ζητήματα.
Στο ακτίφ στελεχών στο θέατρο Σβερντλόφ τον Αύγουστο του 1955, ο σ. Ζαχαριάδης δημόσια, λακωνικά και με σαφήνεια ξεκαθάρισε για άλλη μια φορά την πολιτική του ΚΚΕ απέναντι της ΕΚ Γιουγκοσλαβίας. Αφορμή γι' αυτό έδωσε ένας φραξιονιστής, που με υπόδειξη των σοβιετικών αναθεωρητών έκανε μια προβοκατόρικη ερώτηση στο σ. Ζαχαριάδη: "Τι γνώμη έχεις τώρα για τις σχέσεις της ΕΣΣΔ με την Γιουγκοσλαβία σύντροφε... Ζαχαριάδη;".
Ο Ν. Ζαχαριάδης, νηφάλιος πάντα, του είπε. Παρόλο που η πρότασή σου είναι υπαγορευμένη και προβοκατόρικη, εγώ θα απαντήσω: "Μακάρι να βγει κάτι καλό απ' αυτήν την προσπάθεια. Η ιστορία όμως που γράφτηκε δεν σβήνεται!".
Αίσθηση στην αίθουσα! Σοβιετικοί και δικοί μας αναθεωρητές- φραξιονιστές, κεραυνοβολήθηκαν... αλλά άχνα δεν έβγαλαν. Ενώ το θέατρο τραντάχθηκε, για άλλη μια φορά απ' τα συνεχή χειροκροτήματα και τις επευφημίες υπέρ του αταλάντευτου σε ζητήματα αρχών, Γενικού Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.
Οι θέσεις αυτές του σύντροφου Νίκου Ζαχαριάδη, που ήταν γνωστές στους έλληνες κομμουνιστές του Δημοκρατικού Στρατού, της ΚΟΤ ιδιαίτερα, αποτέλεσαν τον πυρήνα της παρακάτω δήλωσης στην 5η Ολομέλεια:



ΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΚΟ

Η 5η Ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ ελέγχου του ΚΚΕ χαιρετίζει και επιδοκιμάζει την πρωτοβουλία της ΚΕ του ΚΚΣΕ για την εξομάλυνση των σχέσεων ανάμεσα στη Σοβιετική Ένωση και την Ομόσπονδη Λαϊκή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, για την επανασύνδεση των φιλικών δεσμών ανάμεσα στο ΚΚΣΕ και στην Ένωση Κομμουνιστών Γιουγκοσλαβίας.
Η Ολομέλεια της ΚΕ και της ΚΕΕ του ΚΚΕ δηλώνει ότι από την πλευρά του ΚΚΕ, σε συντονισμό με όσα γίνονται από την πλευρά των άλλων αδελφών κομμάτων, θα παρθούν τα αναγκαία μέτρα για να εξαλειφθούν όλες οι δυσάρεστες επιδράσεις που βάραιναν πάνω στις σχέσεις ανάμεσα στο ΚΚΕ και την ΕΚ Γουγκοσλαβίας.
Η εξομάλυνση των σχέσεων και η επανασύνδεση των αδελφικών δεσμών ανάμεσα στα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα και την ΕΚΓ, ανάμεσα στο ΚΚΕ και την ΕΚΓ, μόνο καλό φέρει στο παγκόσμιο στρατόπεδο της ειρήνης, της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού, θα προσφέρει τεράστια βοήθεια στο έργο της ειρήνης και της προόδου των λαών στα Βαλκάνια, θα έχει θετική επίδραση στις δημοκρατικές εξελίξεις και στη χώρα μας.

Η 5η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ Δεκέμβρης 1955

"Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ”, αρ. φυλ. 51, 1 - 15 Φλεβάρη 1996, σελ. 4

Σάββατο, 21 Μαΐου 2016

Βασίλης Ασπρίδης (1.1.1914 – 24.12.1993) – Ο παλαίμαχος ακροναυπλιώτης κομμουνιστής

Στις 24 Δεκέμβρη (Παρασκευή 18:30) πέθανε ο παλαίμαχος ακροναυπλιώτης κομμουνιστής πολιτικός επίτροπος (συνταγματάρχης) της δεύτερης μεραρχίας του ένδοξου και ηρωικού ΔΣΕ και μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ 1918 - 55 Βασίλης Ασπρίδης.

Στην κηδεία του σ. Β. Ασπρίδη που έγινε στις 27 Δεκέμβρη στο νεκροταφείο του Βύρωνα συμμετείχαν πολλοί σύντροφοι συναγωνιστές, φίλοι και συγγενείς. Ανάμεσα στο στεφάνια ήταν και το στεφάνι της Κίνησης για Ενιαίο ΚΚΕ με κόκκινη κορδέλα και με την επιγραφή "Στο σύντροφο Βασίλη Ασπριδή".

Τον νεκρό αγωνιστή επαναστάτη αποχαιρέτησε ο σύντροφος Αντώνης Βρατσάνος ο οποίος αναφέρθηκε στην πλούσια επαναστατική του δράση: τη συμμετοχή του, σε νεαρή ηλικία, στο εργατικό και επαναστατικό κίνημα της Θεσσαλονίκης, τη δραστήρια συμμετοχή του στην προετοιμασία των μαχητικών εργατικών συλλαλητηρίων του Μάη του '36 στη Θεσσαλονίκη για την οποία ρίχτηκε από την αντίδραση στη φυλακή (κρατήθηκε σαν υπόδικος), τη δίκη του μετά δύο χρόνια στην Έδεσσα όπου αθωώθηκε, αλλά επειδή δεν πληρώθηκαν τα έξοδα της δίκης ρίχτηκε ξανά για ένα εξάμηνο στη φυλακή και όταν ήταν να απελευθερωθεί η Ασφάλεια τον οδήγησε στην απομόνωση της Ακροναυπλίας. Την απόδρασή του και την παράνομη αρχικά δράση που του ανέθεσε το κόμμα στη Βέροια την περίοδο της Αντίστασης. τη δράση του στο ΕΑΜ - ΕΛΑΣ Δυτικής Μακεδονίας ως την απελευθέρωση της χώρας από τους χιτλεροφασίστες κατακτητές. Ακολούθησε η εξορία του στην Ικαρία και η περιπετειώδης δραπέτευσή του από εκεί, η ένταξή του στο Δημοκρατικό Στρατό την Άνοιξη του '47 στη 16η ταξιαρχία και ο αγώνας από τις γραμμές του ως την υποχώρηση τον Αύγουστο του '49.

Ο σ. Αντώνης Βρατσάνος αναφέρθηκε στη συνέχεια στη σύλληψή του, στις αρχές της δεκαετίας του '50, στο Βέλγιο όταν βρίσκονταν στο δρόμο για παράνομη δουλειά στην Ελλάδα, την απελευθέρωσή του μετά από κινητοποιήσεις, τη συνεργασία τους στη διεύθυνση στην κομματική σχολή Ν. Μπελογιάννης στο Βουκουρέστι, την πάλη ταν μετά το 55 - 56 κατά του χρουτσωφικού ρεβιζιονισμού, τις διώξεις του (εξορία, φυλακή, δίκη) στη Βουλγαρία από τους ρεβιζιονιστές του Ζίβκωφ.

Ο παλαίμαχος ακροναυπλιώτης κομμουνιστής Β. Ασπρίδης, μαχητικός υπερασπιστής του Ν. Ζαχαριάδη. αγωνίστηκε πάντα για την ενότητα των κομμουνιστών. Σταθερό συμπαραστάτη στην πλούσια επαναστατική του δράση και ως τις τελευταίες στιγμές της ζωής του είχε την ακούραστη συντρόφισσα της ζωής και της πάλης του Αρετή.

Μνημόσυνο του σ. Β. Ασπρίδη θα γίνει στις 30 Γενάρη, Κυριακή. ώρα 1050 στο νεκροταφείο του Βύρωνα.

"Φωνή της Αλήθειας", αρ. φυλ. 6, 1-15 Γενάρη 1994, σελ. 2

Πέμπτη, 19 Μαΐου 2016

7η συνάντηση πρώην πολιτικών προσφύγων ανταρτών του ΔΣΕ στο Ροδοχώρι Νάουσας

Πραγματοποιήθηκε στις 7.7.1996 στο Ροδοχώρι της Νάουσας η 7η κατά σειρά συνάντηση των μελών της Πανελλήνιας Ένωσης Επαπατρισθέντων Πολιτικών Προσφύγων, των Αντιστασιακών Οργανώσεων ΠΕΑΕΑ, ΠΕΑΤΑΘ, καθώς και πλήθος αγωνιστών που βρίσκονται έξω από το χώρο των ρεβιζιονιστικών κομμάτων.

Η φετινή συνάντηση ήταν αφιερωμένη στα 50 χρόνια από την έναρξη του ένοπλου αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ), τον οποίο οι ρεβιζιονιστικές ηγεσίες των Κολιγιάννη-Παρτσαλίδη-Φλωράκη, κλπ. έχουν ως γνωστό χαρακτηρίσει "τυχοδιωκτισμό".

Στα χώρο της συνάντησης από την πλευρά της "Κίνησης για ενιαίο ΚΚΕ" πραγματοποιήθηκε παρέμβαση με αφίσσες αφιερωμένες στα 50 χρόνια του ηρωϊκού αγώνα του ΔΣΕ, με εφημερίδες, με βιβλία καθώς και με ζωντανές συζητήσεις με παλιούς και νέους κομμουνιστές αγωνιστές.

"Φωνή της Αλήθειας", αρ. φυλ. 62, 15-31 Ιούλη 1996, σελ. 2